Wednesday, February 23, 2011
Маргах зүйлгүйгээр
Хамтдаа харж
Хайр энэрэлд чинь умбах болов уу?
Алдрайхан чамайгаа
Ахиж алдахыг би хүсэхгүй
Азтайхан үерхэлийн эзэн минь
Амьдын жаргал болсон хайр минь
Маргааш гэдэг өдрийн
Мандах нарыг
Магад би чамтай
Марган байж харахгүй
Урд зүгээс салхилах салхи нь
Урьдын болсон бүхний санагдуулна
Зүүнээс мандах нар нь
Зүг зүг рүү гэрэл цацна
Маргаашийн нарыг
Магад би чамтай харахгүй
Дээр үеийн нэгэн шүлэг байнаа байна
Дэлхийг нар хайрладгаараа хайрласаар
Дэндүү их хайрыг би таниасаа л мэдэрдэг
Дэлхий бол би нар бол та
Гэрийн хойморт байдаг
Гэгээн ногоон дарь эх надад хэрэггүй
Гэгээхэн сэтгэлийн минь эзэн
Гуалиг сарангуа авхай та л надад хэрэгтэй
Ээжээ та бол миний бурхан
Ээжээ та бол миний цаг хугацаа
Ээжээ та бол хөгжмийн яруухан хөг
Ээжээ та бол дэлхийн ариухан сэтгэл
Шүүдрийн дуслыг би түүж үзсэн
Шиврээ бороонд ч норж үзсэн
Ачыг тань хариулахсан
Алдрайхан хүү чинь
Алдаж гэндэж явсан би
Амьдралын хатуу нухчаанд
Гэхдээ та минь байсан болхоор би юунаас ч айгаагүй ээ
Гэгэлзэх сэтгэл минь өөр хүнийг хайрласан ч тэр хамаагүй ээ
Ээжээ та бол миний бурхан
Ээжээ та бол дусал дусаар дуслах хур бороо
Ээжээ та бол хөх тэнгэр
Ээжээ та бол газар дэлхий
Элбэрэлт хайранд тань би жаргалыг мэдрэнэ
Энүүхэндээ гэхэд хүүгээ уучлаарай
Өдөр бүр , үдэш бүр таньдаа хайртай гэж хэлдэггүйд
Өлсөж цангах үедээ таныхаа хоолыг идээд баярлалаа гэж хэлдэггүйд
Ээжээ та бол миний нар сар
Ээжээ хүү нь тань даа хайртай ...
Кккк хоёр жилийн өмнөх шүлэг байна аа гэж
Õàéð ãýäýã çүéëèéí
Õàìãèéí íàíäèí ÷àíàðûã
Áè ñàÿ ë ìýäëýý
Áè ñàÿ ë îéëãîëîî
Õîðâîî ãýäýã çóóí õóâü òөãñ áүòýýãäñýí çүéë áèø
Õîíãèëûí òөãñãөëä þó áàéäàãèéã
Áè өөðèéí íүäýýð õàðñàí
Áè өөðөө ìýäýðñýí
Õýí ÷ õàéðûí òөëөө àìèà өã÷ ÷àääàããүé
Õàðèí Ðîìåà Æóëèàòà õî¸ð ÷àäñàí
Õàìòäàà үðãýëæ áàéñàí
Õàéðûí òýð ë îí öàãèéã
Ýðãýæ èðýõãүé ãýäãèéã ìýäñýíãүé ýý
Ýíõðèé ÷èíèé ìèíü үçýñãýëýí ãîîä
Ýðãýõ äýëõèé ÷ ìàíñóóðàíà
Ýëáýðýëò õàéðàíä ÷èíü áè æàðãàëòàé
Ãîî ñàéõàí åðòөíöèéã àâàðàíà
Ãóàëèã ñàðàí àâõàé ÷è ë íàìàéã àâàðíà.
Òýíãýð ãàçðûí çààã äýýð áàéðëàõ õүìүүí áèä
Òýðòýýõ òýíãýðò áàéäàã îääûã õàðàí áèøýðäýã
Ýýæýýñ ìèíü èëүү
Ýíýðýëò ñýòãýëòýé õүí ãýæ үãүé
Óÿíãàëàã äóóíû ÿðóóõàí õөã
Óðñàõ íóëèìñíû ãàæóóõàí àìò
Ñîëîíãî õүðòýë ãýðýëòäýã äîëîîí ÿíçûí өíãөөð
Ñàéõàí ÷àìàéãàà õàéðëàñààð èðñýýí áè
Өөðèéí ñýòãýëèéí çөíãөөð
Өөðèéí èòãýëèéí çүãýýð...
Îëîí õүìүүñ õàéðûã
Îëîí çүéëýýð çүéðëýäýã
Õàðèí áè õàéðûã þóòàé ÷ çүéðëýøãүé
Õàéð ãýäýã çүéëèéã áè þóãààð ÷ ñîëèøãүé
Àíõíû õàðöààð äóðàëäàã
Àíõíû õàéðûã áè
Îëîí õүíýýñ ñîíññîí ÷
Îãòîðãóéä áè òүүíèé ë үçñýíãүé
Õýýð òàëä óðãàõ
Õýíçõýí öýöýãèéã áè
Äóðëàëààð òөñөөëөíө
Äóðñàìæààñ òөñөөðíө
Õàéð ãýäýã çүéëèéí
Õîñãүé ñàéõàíûã ìýäýðñýí ìýäðýìæýý áè
Þóòàé ÷ çүéðëýøãүé
Þóãààð ÷ ñîëèøãүé
Ýìýãòýé õүíèé
Ýðäýìò ÷àíàðûã
Áè ìàãòñààð èðñýýí
Áè áèøýðñýýð èðñýí.
Èíãýýä áүõ ýìýãòýé÷үүääýý
Èðæ áóé îëîí óëñûí ýìýãòýé÷үүäèéí áàÿðûí ìýíä õүðãüå!
Wednesday, December 22, 2010
Юу болоов бүсгүй минь
Юу ч дуугаралгүй гунигтайхан алхаад одох чинь
Ердийн байдаг шигээ санагдаагүй учир
Ер бусын зүйл болсон мэт санагдсан учир
Гунигийн цаадах мэдрэмжийг мэдэрсэн учир
Гунигтайхан оддоос гуйн суулаа хонгор чинийхээ төлөө
Чамдаа дэндүү уусан дасчээ нуух хэрэг юун
Чинийхээ сэтгэлийн хөдлөлийг даган тогтох болсон
Гунигланхан суувал гунигланхан суугаад
Ганцаардалд тэврүүлвэл хамтдаа тэврүүлээд
Аз жаргалыг амсан суувал хамтдаа амсаад
Ахиад хэдэн өдөр тэсэх хэцүү гэж бодогдвол хамтдаа бодоод
Би чамдаа хайртай нуух хэрэг юун
Бид бүхнийг даван туулна хатуухан зовлон байсан ч шүдээ зуун
Харцнаас чинь мэдрэгдэх аз жаргалын галын дөл
Харанхуйд нуугдсан мэт санагдсан
Юу болоов бүсгүй минь
Юунд үг дуугаралгүй гуниглах болов
Юуны төлөө өөрөө өөртөө гуниглалаа шивнэх болов
Юу ч хожихгүй учир бүхнээ хэлээд өг
Чиний нэгэн хэсэг учир сонсмоор байна
Чин зүрхнээсээ мэдэрдэг учир ойлгомоор байна
Хаашдаа жаргалын төлөө хамтдаа алхана гэсэн тангарагыг
Хайр сэтгэлдээ шивнэсэн
Хичнээн их жаргадаг билээ дээ
Хагацал зовлон атаархтал хамт байдаг
Тийм ч учраас чамдаа дэндүү ихээр дасаа биз
Тэврэн үнсэх бүрдээ жаргалын бурмыг амтлаа биз
Нуулгүй хэлээч хонгороо
Нуур дамнан хийсэх салхи шиг бүү зугтаагаач
Зүрх сэтгэлээ нээгээч дээ бүсгүй минь
Зөн билгийн худал адил бүү худал хэлээч...